Metody stosowane w terapii logopedycznej:

Mały Słownik Języka Polskiego pod hasłem metoda podaje:

1. sposób postępowania dla osiągnięcia określonego celu.
2. sposób naukowego badania rzeczy i zjawisk i przedstawiania wyników tych badań. (Skorupka i in., 1989, 383).

T. Kotarbiński ujmuje metodę jako system postępowania i określa ją jako sposób wykonania czynu złożonego, polegający na określonym doborze i układzie działań składowych, a przy tym uplanowiony i nadający się do wielokrotnego stosowania (Okoń, 2001).

Wg G. Jastrzębowskiej metoda to systematycznie stosowany sposób pracy z pacjentem, zespół celowych, jasno określonych czynności, realizowanych za pomocą odpowiednio dobranych i uznanych środków, które doprowadzą do rozwiązania danego problemu. (Gałkowski, 2001, 652).

W terapii logopedycznej rzadko stosuje się tylko jeden rodzaj metod., co wynika z konieczności realizowania zasady kompleksowych oddziaływań. Wybór metod - stosowanych w terapii logopedycznej - zawsze uwarunkowany jest rodzajem zaburzenia. Sposób pracy terapeutycznej musi być dostosowany do wieku i możliwości pacjenta.

W literaturze przedmiotu nie dokonano do tej pory pełnej kategoryzacji metod stosowanych w terapii logopedycznej. K. Błachnio (1989) podjęła próby takiej systematyzacji, dzieląc je ogólnie na metody werbalne i niewerbalne. Z kolei G. Jastrzębowska (2001) dokonuje podziału metod mając na uwadze interdyscyplinarny charakter logopedii jako nauki oraz fakt, że efektywność terapii logopedycznej zależy od kompleksowego podejścia do problemu.

Metody ogólne stosowane w terapii logopedycznej:

1. Logopedyczne
   • stosowane tylko w postępowaniu logopedycznym i dla niego specyficzne (np. metody mechaniczne).
2. Lingwistyczne - szeroko wykorzystywane w logopedii, powstałe na podstawie wiedzy zaczerpnietej z różnych działów językoznawstwa, m. in. fonetyki, morfologii, kultury żywego słowa (np. metody fonetyczne).
3. Pedagogiczne - stworzone na gruncie i na użytek terapii pedagogicznej, zaadoptowane przez logopedię (np. metoda dobrego startu).
4. Psychologiczne - mając na uwadze psychologiczne uwarunkowania i skutki zaburzeń mowy (np. techniki relaksacyjne).
5. Medyczne - postępowanie specjalistyczne konieczne zwłaszcza w przypadkach poważnych zaburzeń mowy (afazja, dysartria) oraz różnych wad rozwojowych (np. rozszczepy podniebienia, wady zgryzu).

W obrębie metod ogólnych wyróżnia się szereg technik (metod szczegółowych), które można przyporządkować którejś z pięciu wyżej podanych grup.

Metody szczegółowe:

1. Logopedyczne:
   • ćwiczenia logopedyczne: oddechowe, fonacyjne, artykulacyjne, usprawniające motorykę i kinestezję narządów mowy, słuchu fonematycznego, autokontroli słuchowej;
   • pokaz i wyjaśnianie ułożenia narządów artykulacyjnych;
   • uczulanie miejsc artykulacji;
   • mechaniczne układanie narządów artykulacyjnych za pomocą sond, szpatułek;
   • odczytywanie mowy z ruchów ust;
   • wykorzystywanie pewnych nieartykułowanych dźwięków lub czynności fizjologicznych organizmu do tworzenia nowych głosek (np. wibracje warg, dmuchanie, chuchanie, itp.);
   • kontrola wzrokowa;
     - kontrola dotykowa i czucia skórnego dłoni;
   • fonogesty;język migowy;
   • metoda cienia;
   • mówienie wydłużone (metoda sztucznego echa);
   • metoda maskowania.
2. Lingwistyczne:
   • metoda substytucyjna Seemana wraz z jej różnymi modyfikacjami;
   • metoda słów kluczowych i rozpoczynania od nich terapii;
   • ćwiczenia dykcyjne.
3. Pedagogiczne:
   • metoda dobrego startu;
   • gesty umowne;
   • ćwiczenia rytmizujące;
   • mówienie rytmiczne;
   • ćwiczenia słuchu muzycznego;
   • metoda ośrodków pracy (zainteresowań).
4. Psychologiczne:
   • techniki relaksacyjne;
   • psychodrama;
   • hipnoterapia;
   • psychoterapia treningowa.
5. Medyczne:
   • farmakoterapia;
   • fizykoterapia;
   • laseroterapia;
   • akupunktura;
   • akupresura;
   • metoda wokalistyczna Mitrinowicz;
   • różne zabiegi medyczne (chirurgiczne, ortodontyczne, audiologiczne, foniatryczne).

Bibliografia:

Błachnio K. (1989): Wybrane zagadnienia z metodyki logoterapii. Podręczny słownik terminów specjalistycznych stosowanych w logopedii, Warszawa

Gałkowski T., Jastrzębowska (red.) (2001): Logopedia. Pytania i odpowiedzi, Opole

Okoń W. (2001): Nowy Słownik Pedagogiczny

Skorupka S. i in. (1989): Mały Słownik Języka Polskiego, PWN

Informacje o serwisie:

Serwis logopedia.net.pl jest redagowany przez Marię Elżbieciak od 2003 roku. Wszystkie zasoby, o ile nie stwierdzono inaczej, udostępnione są na warunkach określonych w licencji CC BY-ND. Informacje na temat gromadzenia prywatnych danych znajdują się w polityce prywatności.

Czas generowania strony: 0.0014 sekundy.

Liczba odwiedzin: 1575438