Metody prowadzenia terapii zaburzeń artykulacji:

Podział metod ze względu na udział pacjenta w postępowaniu logopedycznym:

• metody pasywne, których istota polega na stosowaniu narzędzi logopedycznych, za pomocą których uzyskuje się właściwe ułożenie narządów mowy;
• metody aktywne, polegające na aktywnym uczestnictwie pacjenta w terapii, jego własnej pracy w tworzeniu dźwięku.

Podział metod ze względu na sposób wywoływania lub korygowania dźwięku:

• metody mechaniczne polegające na powstawaniu głoski w wyniku mechanicznego ułożenia narządów mowy przy pomocy ręki, szpatułki i innych instrumentów logopedycznych;
• metody mechaniczno-fonetyczne polegające na uzyskiwaniu dźwięku docelowego poprzez przekształcanie dźwięku pomocniczego przy pewnej ingerencji mechanicznej;
• metody czysto fonetyczne polegające jedynie na przekształceniach fonetycznych;
• metody lingwistyczne opierające się na wyszukiwaniu takich słów z zasobu leksykalnego, w których deformowany dźwięk wymawiany jest prawidłowo. Metody te uwzględniają sąsiedztwo fonetyczne korygowanych głosek.

Informacje o serwisie:

Serwis logopedia.net.pl jest redagowany przez Marię Elżbieciak od 2003 roku. Wszystkie zasoby, o ile nie stwierdzono inaczej, udostępnione są na warunkach określonych w licencji CC BY-ND. Informacje na temat gromadzenia prywatnych danych znajdują się w polityce prywatności.

Czas generowania strony: 0.0015 sekundy.

Liczba odwiedzin: 2440266