Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne:

Główną ideą metody jest założenie, że posługiwanie się ruchem rozwijającym świadomość własnego ciała oraz świadomość przestrzeni i działania w niej, a także umiejętność i potrzeba dzielenia jej z innymi ludźmi prowadząca do nawiązania bliskiego kontaktu z nimi jest narzędziem wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka oraz szansą na zdobywanie i wzbogacanie doświadczeń społecznych.

W trakcie ćwiczeń wg metody Weroniki Sherborne dziecko ma okazję do poznania własnego ciała, usprawnienia motoryki, poczucia swojej siły, sprawności i w związku z tym możliwości ruchowych. Dzięki ćwiczeniom dziecko zaczyna mieć zaufanie do siebie. Zyskuje tym samym poczucie bezpieczeństwa. staje się bardziej aktywne, przejawia większą inicjatywę, może być twórcze.

W programie ćwiczeń ruchowych Weronika Sherborne podaje następujące grupy ćwiczeń wspomagających rozwój dziecka:

1. Ćwiczenia prowadzące do poznania własnego ciała:
   • wyczuwanie brzucha, pleców, pośladków
   • wyczuwanie nóg w ruchu i siedząc
   • wyczuwanie łokci
   • wyczuwanie twarzy
   • wyczuwanie całego ciała
2. Ćwiczenia pozwalające zdobyć pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa w otoczeniu:
   • ćwiczenia indywidualne
   • ćwiczenia w parach
   • ćwiczenia w grupie
3. Ćwiczenia ułatwiające nawiązanie kontaktu i współpracy z partnerem i z grupą:
   • ćwiczenia z w parach
   • ćwiczenia przeciwko w parach
   • ćwiczenia razem w parach
   • ćwiczenia ?razem? w grupie

4. Ćwiczenia twórcze.

   Jak potwierdzają liczne badania - prowadzone za granicą i w Polsce - zajęcia ruchowe metodą W. Sherborne najsilniejszy wpływ wywierają na sferę emocjonalną i motoryczną. Poza tym sprzyjają rozwojowi wyobraźni i pomysłowości dzieci, kształcą orientację w schemacie ciała i przestrzeni, rozwijają zdolność koncentracji uwagi, przyczyniają się do zdobywania zaufania do siebie i do otoczenia, do kształtowania się pozytywnego obrazu samego siebie i pozytywnego nastawienia do świata. Ta pozytywna postawa wobec siebie i otoczenia staje się z kolei źródłem motywacji działania i otwarcia na nowe doświadczenia, co ma decydujące znaczenie w procesie uczenia się.

Literatura:

Bogdanowicz M., Kisiel B., Przasnyska M., Metoda Weroniki Sherborne w terapii i wspomaganiu rozwoju dziecka., WSiP, Warszawa 1994

Kaja B., Zarys terapii dziecka, Bydgoszcz 2001

Informacje o serwisie:

Serwis logopedia.net.pl jest redagowany przez Marię Elżbieciak od 2003 roku. Wszystkie zasoby, o ile nie stwierdzono inaczej, udostępnione są na warunkach określonych w licencji CC BY-ND. Informacje na temat gromadzenia prywatnych danych znajdują się w polityce prywatności.

Czas generowania strony: 0.0087 sekundy.

Liczba odwiedzin: 2440265