
Jesteś w: logopedia.net.pl » Artykuły » Balbutologopedia » Diagnoza jąkania się wg Z. Tarkowskiego
Z . Tarkowski przyjmuje operacyjną definicję jąkania, która brzmi:
Jąkanie jest zaburzeniem komunikacji występującym w określonych sytuacjach, którego podstawowymi symptomami są niepłynność mówienia i logofobia oraz zmiany neuromięśniowe i wegetatywne.
Przyjmując tą definicję, aby zbadać jąkanie należy określić:
Opracowany przez Z. Tarkowskiego Kwestionariusz Niepłynności Mówienia i Logofobii (KNML) składa się z podręcznika i protokołów badań. W podręczniku można wyróżnić dwie zasadnicze części: diagnostyczną terapeutyczną. Uzupełnieniem części terapeutycznej są protokoły badań, zawierające informacje o pacjencie i jego jąkaniu. KNML służy do badania dzieci (powyżej 5 roku życia), młodzieży oraz dorosłych. Badanie przy pomocy KNML przeprowadza się z pacjentem lub jego opiekunem.
Sposób badania:
Podsumowanie punktów wyznacza poziom niepłynności mówienia i logofobii oceniany jako: niski (0-2 pkt), przeciętny (2-4 pkt) i wysoki (5-6 pkt).
Serwis logopedia.net.pl jest redagowany przez Marię Elżbieciak od 2003 roku. Wszystkie zasoby, o ile nie stwierdzono inaczej, udostępnione są na warunkach określonych w licencji CC BY-ND. Informacje na temat gromadzenia prywatnych danych znajdują się w polityce prywatności.
Czas generowania strony: 0.0017 sekundy.
Liczba odwiedzin: 2440265