logopedia.net.pl

Encefalopatia

Encefalopatią określa się jedną z form zespołu psychoorganicznego, która charakteryzuje się współistnieniem zaburzeń rozwoju psychoruchowego i zaburzeń neurologicznych.
Rozróżnia się encefalopatię statyczną (stan nie ulega pogorszeniu) i encefalopatię postępującą (objawy postępują).

Jej przyczynami mogą być:

  • uszkodzenia okołoporodowe,
  • choroby infekcyjne,
  • stany zapalne układu nerwowego,
  • udary mózgowe,
  • urazy wewnątrzczaszkowe,
  • choroby genetyczne, np. Down,
  • mózgowe porażenie dziecięce

Do oceny encefalopatii konieczna jest:

  1. znajomość prawidłowego fizjologicznego wzorca rozwoju psycho - ruchowego dziecka.
  2. ocena stanu neurologicznego,
  3. obserwacja dziecka (generalnie ważniejsza niż badanie),
  4. wywiad (zazwyczaj rodzice plus książeczka zdrowia), który pozwala ustalić:
    • historię choroby,
    • stan ostry, czy przewlekły,
    • rozwój dziecka (kiedy osiągało kolejne etapy rozwoju),
    • stan postępujący, czy statyczny,
    • objawy ogniskowe, czy uogólnione.

Ocena rozwoju psychoruchowego obejmuje cztery sfery:

  1. Lokomocję i kontrolę postawy.
  2. Koordynację wzrokowo - ruchową.
  3. Kontakty społeczne.
  4. Mowę.

Badanie neurologiczne niemowlęcia przeprowadzamy w pozycjach:

  1. W leżeniu na plecach (pozycja supinacyjna) - badanie głowy i nerwów czaszkowych, ruchy spontaniczne dziecka, ułożenie, napięcie mięśniowe, odruchy głębokie, automatyzmy ruchowe (odruch toniczny szyjny asymetryczny, odruch skrzyżowanego wyprostu, odruch Moro, odruchy chwytne).
  2. W pozycji pionowej - ujmujemy niemowlę za nadgarstki i podciągamy do pozycji siedzącej, następnie chwytamy pod pachy i podnosimy do pozycji pionowej.

    Oceniamy:

    • ustawienie głowy przy pociąganiu (głowa opada 1 m. ż., w osi tułowia 4 m.ż, unosi wyżej 5 m.),
    • ustawienie tułowia i kończyn (obecność odruchu podparcia do 4 m.),
    • odruch błędnikowy prostujący głowę (linia ust równoległa do podłoża, szczyt głowy układa najwyżej).
  3. W leżeniu na brzuchu (pozycja pronacyjna) - oceniamy sposób ustawienia ciała i ruchy lokomocyjne (odruch toniczny szyjny symetryczny, odruch Galanta, można sprawdzić odruchy skokowe).
  4. W pozycji poziomej skierowanej twarzą do dołu - sprawdzamy, jak dziecko utrzymuje głowę, tułów i kończyny (odruch Landaua), odruch spadochronowy.

Badanie głowy ma ustalić prawidłowości wzrastania głowy. Zaburzenia mogą się przejawiać zmniejszonymi wymiarami (małogłowie), jak i zwiększonymi (wielkogłowie) - obwód głowy jest mniejszy, większy niż trzy odchylenia standardowe

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Więcej szczegółów znajduje się w polityce prywatności . Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Kliknij tutaj, aby ukryć tą informację.